Jean Baptiste Poqelin – Molier urodził się w 1622 roku w Paryżu
Z wykształcenia był prawnikiem, ale porzucił swoją karierę na rzecz aktorstwa, którym interesował się od dziecka. Otrzymaną po zmarłej matce część majątku przeznaczył za założenie wędrownego teatru. Skompletował trupę teatralną z członkami aktorskiej rodziny Béjart, z którą podróżował po całym kraju. Był aktorem, autorem sztuk, reżyserem i menadżerem. Niestety pierwsze sztuki Moliera okazały się fiaskiem. Wpędziły artystę w długi, a następnie do więzienia, z którego został zwolniony za kaucją. Po wyjściu na wolność nie poddawał się i kontynuował swoją działalność wędrownego aktora, aż los zawiódł go z powrotem do Paryża. Tam szczęście się do niego uśmiechnęło, gdyż jego teatr bardzo spodobał się panującemu wówczas Ludwikowi XIV. Po udanym przedstawieniu satyry „Pocieszne wykwintnisie” król objął Moliera swoją protekcją. Otoczony życzliwością i opieką króla, odnosił sukces za sukcesem. Grał na dworze Ludwika XIV ale i dla szerszej publiczności.
Molier był skandalistą i jego komedie wywoływały krytykę, zgorszenie i oburzenie wśród konserwatywnego mieszczaństwa. Działo się tak, gdyż w swoich sztukach obnażał on ich hipokryzję, zakłamanie dewotów, obłudę, ukazywał satyryczny obraz francuskiej arystokracji swoich czasów, ośmieszał wielkopańską manierę, salonową przesadę i wiele innych przywar społeczeństwa.
Do jednej z takich komedii należy właśnie „Świętoszek”, którego premiera miała miejsce 12 maja 1664 roku w Wersalu (pałacu Króla Słońce) i która zakończyła się wielkim skandalem i nagonką na artystę. Nie pomogła mu nawet sympatia króla. Moliera nazwano: „czartem obleczonym w ciało i przebranym za człowieka, zasługujący, na karę ognia, zanim dosięgnie go ogień piekielny” i zakazano wystawiania sztuki przez pięć lat.
Molier napisał swoją komedię w 1661 roku, natomiast premiera odbyła się w 1664 roku w Wersalu. “Świętoszek” szczyci się walorom artystycznym, ale sztukę rozpromwał również wielki skandal, jaki wywołało w XVII-wiecznej Francji wykpienie hipokryzji religijnej.
O czym był „Świętoszek” chyba każdy pamięta – obłudny hipokryta i oszust Tartuffe pod pozorem cnotliwości i świętości, próbuje wyłudzić pieniądze od łatwowiernego i niezbyt inteligentnego Orgona. Głównym celem Moliera było skompromitowanie hipokryzji religijnej. Miała temu służyć kreacja Tartuffe’a – człowieka, który dla osiągnięcia własnych korzyści, wykorzystuje Orgona i jego rodzinę, zgrywając w tym celu osobę niezwykle religijną i bogobojną. Orgon, lekceważył przestrogi rodziny dotyczące Tartuffe’a, a swój błąd uświadamia sobie dopiero po zapisaniu mu całego majątku. IV akt, w którym oszust zostaje zdemaskowany, jest powszechnie uważany za jedną z najdoskonalszych scen w historii teatru.
A co się wiąże z Molierem i jego działalnością?
- Tuż przy Luwrze znajduje się pierwsza scena Francji Comédie-Française, kultywująca tradycje XVII-wiecznej trupy teatralnej Moliera, z której wzięła swój początek.
- W foyer teatru znajduje się fotel, na którym artysta zmarł. Molier był człowiekiem teatru i śmierć miał teatralną: w 1673 roku grał główną rolę w przedstawieniu „Chory z urojenia”. Podczas odgrywania jednej ze scen zasłabł i gdy przeniesiono go za kulisy, zmarł.
- Zespół Moliera powołany został w 1680 roku przez Ludwika XIV, był obdarzony królewską opieką i do tej pory działa pod patronatem państwa. Do obecnej siedziby został przeniesiony 1799
- W swoim repertuarze wystawia francuską klasykę, sztuki tradycyjne, czasami wręcz konserwatywne
- Jednym z aktorów, a także reżyserów Comédie-Française, jest Andrzej Seweryn
Obecnie Molier spoczywa na paryskim cmentarzu Père-Lachaise.
